فردا كه پيشگاه حقيقت شود پديد * شرمنده ره روى كه عمل بر مجاز كرد ( 176 ) اگر لحظه‌اى چشم باز كنى و سيل هوا يكسو كشى و غشاوه طبع و چشم بند غرور دور افكنى ، هر آيتى از آيتهاى قرآنى آئينه‌ايست روى نما كه جمال باطن خود را در آن مىتوانى ديد كه سياه و تاريكست يا سفيد و روشن . مشاهده " يَوْمَ تَبْيَضُّ وُجُوهٌ وَ تَسْوَدُّ وُجُوهٌ " نقد وقت عارفانست ، و به ميزان حقيقت سنج كتاب و حديث " وَ أَنْزَلْنا مَعَهُمُ الْكِتابَ وَ الْمِيزانَ لِيَقُومَ النَّاسُ بِالْقِسْطِ " هر عملى را امروز مىتوان سنجيد و حساب نفس از آن بر مىتوان گرفت . اگر كسى صاحب بصيرت باشد كه " حاسبوا أنفسكم قبل أن تحاسبوا " ، اما غرور نفس ظاهر بين و تسويلات ابليس لعين كى راه حق و حساب به خود مىدهد ؟ كو چشم كه بيند نفس انوارش * كو گوش كه بشنود دمى اسرارش ( 177 ) " أَمْ لَهُمْ أَعْيُنٌ يُبْصِرُونَ بِها أَمْ لَهُمْ آذانٌ يَسْمَعُونَ بِها " ، بلكه هر يك از دلهاى اهل يقين حقائق بين آئينه‌ايست جهان نما كه احوال ماضيه و آتيه در وى مىتوان ديد كه " المؤمن مرآة المؤمن " .